....
میگه : عین آتیش باش ولی فقط فکر گرم کردن و گرما رسوندن ! اونایی که باید بسوزن خودشون میسوزن!!!
این درسته!! هیچ وخ نباید جز این باشی اگه میخوای مثل آتیش باشی. چون اون موقع اون آتیش درون خودتم میسوزنه که هیچ حتی شعله هاش به بقیه هم میرسه و بهشون آسیب میزنه. میگه : خودم آتیش میگیرم میگیره دودش تو رم !!!
حالا اگه اینجوری باشی و فقط به فکر گرما رسوندن آخرش چی میشه؟! درسته شاید بسوزی و تموم شی ولی روحت و وجودت و خاطرت پاک میمونه و آسوده..!! دنیا پر از آدمای بی رحم و کثیفن و اگه تو این بین یکی مث این آدما نباشه بوی لجن و تعفن دنیا و هستی رو برمیداره! فک میکنی چرا هنوزم طبیعت و جهان پایداره و ادامه میده؟؟ چون هنوز هستن اون آدمای خوب و فداکاری که بدی ها و زشتی و کثافت کاری های اکثر آدما رو پاک میکنن وگرنه غیر ممکن بود که بشه نفس کشید تو این هوای آلوده تنفس شده آدما!!
حالا اونوریش هم هست. اگه جهان پر باشه از خوبی و زیبایی ، معنای خوبی از دست میره و فراموش میشه!! و باید باشن یه سری آدم که بد باشن و کثیف که تعادل طبیعت به هم نخوره !! این همون قانون یین یانگ هست. تعادل! منفی و مثبت هر دو باهم!! بدون هم معنا ندارن. پس اگه خودت توی کاری خوب بودی یا کلا خوب بودی انتظار نداشته باش که طرف مقابلت هم مث تو باشه!! ثبات طبیعت توی تضادهاست!!
خسته نشدین که؟ میخونید هنوز؟!!
برچسب:
نویسنده: ساحل شریفی