....
چه قدر خوب است که برای تاسف خوردن به حال خودمان نیز زمان مشخص و محدودی در نظر بگیریم. چند دقیقه اشک بریزیم و بعد به استقبال روزی برویم که در پیش رو داریم.
- خیلی وقتا بوده که به حال خودم متاسف شدم. از زندگی که دارم و شاید اون چیزی نیس که باید می بود. از آدمایی که اطرافم هستن و تقریبا هیچ وقت درکم نکردن. هیچ وقت هم نتونستم بفهمم چرا من نمیتونم مثل اونا باشم که این همه اذیت نشم!! شاید اون ضرب المثل همرنگ جماعت شو رو به خاطر این عواقبش گفتن!!!
- ولی اگه راستشو بخوای من این ضرب المثل رو قبول ندارم! معتقدم که آمای ضعیف همرنگ جماعت میشن و آدمای قوی جماعت رو همرنگ خودشون میکنن!! باید اون قدری به اون چیزی که هستی یا میخوای باشی و جماعت تو رو اون طور ببینن ایمان داشته باشی که همه رو با خودت هم فکر و همراه و هم نظر کنی! این طور نیس؟!!
برچسب:
نویسنده: ساحل شریفی